فــردا

بدبختي هات رو شکر

مهدي بردبار — Thu, 09 Jun 2011 09:55:00 GMT

سلام

امشب ليله الرغائب شب آرزوهاست،

چشماتو ببند آروم بگو:

خدايا من عاشق توأم و به تو نياز دارم به قلب من بيا...

به دوستات هم يادآوري کن به اين اميد که از باغ دعاشون يه گل هديه بگيري.1

خدايا تو را براي همه بدبختي ها، گرفتاري ها، ناملايمات، ناخوشي ها، نداشته هايم، مريضي ها و دردها، ذلت ها و حقارت هايي که نصيبم شده شکر مي گويم.

چرا که خدايا من توان آن را ندارم که تو را براي همه نعمت ها، رحمت ها، خوبي ها و فرصت هايي که به من داده اي شکر بگويم... 2

1. از دوستان

2. از خودم

دل رفت ، و دوست رفت!

مهدي بردبار — Fri, 07 Jul 2006 17:32:00 GMT

به نام دوست که هرچه دارم از اوست

دوستان سلام

گفتن که دروغ کليد گناهان است . که اصل اين مطلب يه حديثه از معصومين .

ولي حالا اگه يه نفر عاشق باشه و انکار کنه يا نه به روي خودش نياره به نظر شما دروغ گفته .

حالا يه چيز ديگه . يه روز يه جا نشسته بودم - يه جاي خوب - ، يه بنده خداي آشنايي که دلش از من خيلي صافتر و پاکتر بود در حالي که يه پلاستيک شيريني رو جلوي خيلي ها گرفته بود ، اون و جلوي من گرفت وبا کلي احترام گفت بفرماييد. منم گفتم ممنونم و ميل ندارم . بعد اون رفيق با صفا، با صداقت تمام گفت يه دونه براي بهترين دوستت بردار. از حرفش و اون همه صداقتش مبهوت موندم و حيرتزده از اون شيريني برداشتم. ولي حالا من مونده بودم و شيريني و بهترين دوست ، دوست ...

حالا بذار بريم يه فاز ديگه

ماها معمولا با آدماي زيادي سروکار داريم که به خيلي هاشون ميگيم دوست. توي ذهنمون هرکدوم رو در يه مرتبه اي از دوستي قرار مي ديم بعضي رو خيلي نزديک بعضي رو دورتر . فکر مي کنيد اون دوستي که ما خيلي خيلي به خودمون نزديک مي دونيمش حتي با هامون يه نسبتي هم داره اگه شما يه اشتباهي رو درباره اون يا حتي خودتون مرتکب بشين ودوباره و دوباره و باز هم دوباره اون اشتباه رو تکرار کنيد چه برخوردي با شما کنه شما چه انتظاري ازش دارين . فکر نمي کنم کسي پيدا بشه که با اين وضع ما رو تحمل کنه و لي ما آدما خيلي پر روييم و خودمونم اينو مي دونيم . اما مي گن يه نفر هست که هميشه چشم انتظار ماست هر بار ما درباره اون مرتکب اشتباه ميشيم و بهش پشت مي کنيم و لي اون چشماش رو روهم ميذاره و ميگه رفيق خوبم کجا ؟ بيا که هر وقت بياي من منتظرتم ... و انتظار که ما هيچ وقت نفهميديم يعني چي و اي کاش ... فداي چشمان تو دوست خوبم.

.............................................................................

اين يکي رو هم از رو کتاب کپي کردم ولي جالبه.

پير بزرگ، را بسيار گفتي : دل رفت ، و دوست رفت! ندانم که از پس دوست روم ، يا از پس دل ؟

گفتا به سرُم ندا آمد که از پس دوست شو ، که عاشق را دل از بهر يافت وصال دوست بايد . چون دوست نبود دل را چه کند؟

............................................................................

ومن بالاخره يک روز پا در بيابان حيرت مي گذارم ، از سيم خاردارهاي وجودم مي گذرم حتي اگر تنم را چاک دهند شنها را در آغوش مي کشم تا آبرو بگيرم و به عطر عشق متبرک شوم. مين هاي بغض را ميبينم که تله اشان کرده اند و مين هاي پستي را که در زير خاک پنهان . ميدانم که اگر قرار باشد از زمين بگذرم همينهايند که مرا از زمين و زمان وا مي رهانند و من خود پر پرواز ندارم . اي کاش که خداوند آن روز تمام چشم ها را بر من ببندد تا بي دغدغه ابرها پرواز کنم...

مطالب بالا شايد هيچ ربطي به هم نداشته باشن و لي يه ارتباط مهم با هم دارن و اونم اينه که حرف هاي يه دل هستن و حرف دل رو بايد زد.

يا علي تا بعد

بهانه اي براي...

مهدي بردبار — Mon, 30 Jan 2006 01:02:00 GMT

به نام خدا

دوستان سلام

1- مادرم وارد منزل مي شود، از مغازه بر ميگردد،خريدش را به كناري مي گذاردو بعد از كمي استراحت در حالي كه مشغول كار خود است مي گويد:پسر آقاي بهرامي خداحفظش كنه ماشاءالله آقايي شده- البته ميتونه دختر آقاي بهرامي هم باشه با صفت خانم-.ان شاءالله خدا براي پدر و مادرش نگهدارش.

پسر - يا دختر- آقاي بهرامي ممكنه يه يه دانش آموز معمولي يا ممتاز دوره دبيرستان باشه، يا شايد يه دانشجو در حال تحصيل تو هر رشته اي يا شايدم يه كارمند ساده و معمولي ،شايد يه شاگرد مغازهو باز شايد يه طلبه،مغازه دار ،راننده تاكسي و... ، ولي آقايي چه صفتي كه ميتونه تو همه مشترك باشه بدون در نظر گرفتن جايگاه اجتماعي، تحصيلي، مالي و عيره ؟ اصلا آقايي يعني چي ؟ يه چيزي تو مايه هاي با مرام ،لوطي، كاردرست ،كسي كه براي همه خوبه،جمع خوبي ها در يك نفر.

2- پايان دهه يپنجاه و نيمه دهه شصت و حالا كمتر و بيشتر، يه تعداد جوون يا نوجوون، مهيج ترين بازيشون فوتبال تو يه زمين خاكي، مد لباسشون، همونلباسي كه همه ي مردم مي پوشن، برنامه ي مورد علاقه اشون توي تلويزيون ؛فيلم سينمايي روز جمعه، كارتون، زشت ترين كارشونكشيدن سيگار اونم از روي غرور مردانگي ، مد لباس خواهراشون؛ چادر گل درشت يا گل ريز ، پيش شرط و سرمايه شون براي ازدواج؛مردونگي،سرمايشون براي مسكن؛توكل، شغل ؛ مطمئنا اگه امروز گير نياد فردا حتما گير مياد.

حالا اگه دشمن بياد و يه پيري به نام خميني بگه: جوونا برين از شرف و دين و ناموستون دفاع كنيد، اون جوونا دلايل زيادي دارند كه خوب باشن، مطيع پيرشون باشن . يا شايدم بهتره بگم بهوونه اي براي بد بودن ندارن.

رفتن و پاي عهدي كه با پيرشون بستن موندن يا شايدم پاي اون عهد رفتن (شهيد شدن).

شهدا آقايي مي كنند.

3- پايان دهه شصت، دهه ي هفتاد و حالا هم هشتاد. يه تعداد جوون ديگه كه پشت كامپيوتراشون gta… بازي مي كنند، بعدش هم يه سري به ياهو مسنجر مي زنند ،ببينند كسي گير مياد باهاشون يه قرار لطيف بذاره، وقتي هم خسته ميشن با بچه ها ميرن خيابون. مد لباسشون رو خودشون هم نمي دونند از كي گرفتن. لباس – شرمم مياد بگم- خواهراشون؛ البته اسمش رو لباس نذاريم بهتره. خوب تو خيابون و دانشگاه و ... هم با توجه به پوشش خانم ها وعدم رعايت حريم ها از سوي جيلي ها، معلومه با چه صحنه هايي روبرو ميشن. شب هم كه تو خونه پاي تلويزيون خرابن و به لطف پدر بزرگوار بساط ماهواره هم براهه، چون شبكه هاي ايراني ارضاشون نميكنه؟؟؟ با اين اوضاع جوونا مطمئنا زودتر تصميم به ازدواج ميگيرن . ولي پيش شرط ازدواج ؛ خونه، ماشين، شغل دولتي ... و دهها بهونه ي ديگه كه البته بيشترش عرف جامعه شده و خواسته ي والدين زوجين هستن تا خود زوجين. براي خريد مسكن اگه يه 20 سالي كار كنند ممكنه بتونن با وام مسكن يه چيزي سرهم كنن ،البته با خونه اجاره اي هم ممكنه بشه يه 30 سالي سر كرد. شغل؛ امروز كه گير نمياد ، فردا هم معلوم نيست، البته ما اميدوار هستيم.

حالا اين جوونا به چه بهونه اي خوب بمونن و آقايي كنند. البته كمي صبر كنيد

4- يه جوون كه با ديدن يه شمه اي از اونچه كه شهدا بودن و انجام دادن ، حالا تو يه سفر به مناصق جنگي يا شب خاطره اي ، يا با خوندن يه كتاب زندگيش از اين رو به اون رو مي شه ، مي شه مريد شهدا و حالا سال هاست كه پاي عهدي كه باشهدا بسته مونده .

يه جوون ديگه كه يه روز با يه سلام لبخند يه بچه بسيجي ،جذب مرامش مي شه و حالا سال هاست كه واسه ي رضايت رهبرش داره هم درس مي خونه هم كار فرهنگي ميكنه هم خودشو حفظ مي كنه.

و يه جوون ديگه كه بعد از اينكه از شدت بدي كارش به جايي رسيد كه زندگي هيچ ارزشي براش نداره، حالا پاي يه نوار سخنراني يا تو يه مجلس عزاداري وقتي كه هيچ كس جز خداش اونو نمي بينه با همون خدا خلوت مي كنه از ته دل ضجه مي زنه ، دلش رو مي سپاره به مادر سادات و حالا سال هاست كه غلام حضرت زهراست.

و باز يه جوون ديگه كه شايد تيپش به هيچ مسلكي نخوره ، تو يه دانشگاه وقتي كه ظهر شده و وقت نمازه جلوي تمام دختراي همكلاسيش روي غرورش پا مي ذاره ، وضو مي گيره و روي چمن هاي توي دانشگاه يا حالا توي نمازخونه ، نمازش رو اول وقت مي خونه .

و حالا يه رهبر كه سال هاست بعد از امام و شهدا ، اميدوارانه چشم به انتظار نشسته. هيچ وقت از اين جوونا نا اميد نشده و هنوز هم منتظر همين جوون هاست.

در پايان مي خوام اينو بگم شايد جووناي قسمت دوم متن بهانه هاي زيادي براي خوب بودن داشتن، اما اونا خودشون خواستن و بعد آقا شدن. و شايد جووناي قسمت سوم متن ، دليل زيادي براي خوب بودن ندارن، اما مطمئنم كه همه اونا دنبال يه بهونه اند، يه بهونه كه به خاطرش خوب باشن.

بياين تنها به اين بهونه كه مي تونيم خوب باشيم، تنها به اين بهونه كه يه امام زمان داريم كه چشم انتظار ماست، تنها به اين بهونه كه خيلي ها به ما اميدوارند و منتظر ما هستند و يا تنها به اين بهونه كه هيچ بهونه اي براي خوب بودن نداريم، خوب باشيم و آقايي كنيم.

اگه حرفام كليشه اي و اندرزمأبانه بود ببخشيد ولي لطفش اينه كه حرف دلم بود و قبل از هركس اونا رو به خودم گفتم.

يا حسين(ع)

ناگفته ها

مهدي بردبار — Mon, 25 Jul 2005 18:56:00 GMT

سلام

پشت پرده سياست هاي آمريكا ، 12 نفر معماران امپراطوري ، رهبران نئو محافظه كاران آمريكا كساني كه امثال بوش را كنترل مي كنند آيا تا به حال از خود پرسيده ايد چه كساني پروژه هايي مانند 11 سپتامبر ،جنگ با تروريسم ،ونسل كشي هاي آمريكا در جهان را طراحي مي كنند براستي آيا معادلات پيچيده جهاني از توهمات فرد معلوم الحالي مانند بوش حاصل مي شود .روزنامه كريستين ساينس مانيتور در يكي از شماره هاي هفته هاي گذشته خود پرده از چهره دولت سايه در آمريكا بر مي دارد وآنها را به دنيا معرفي مي كند گفتني است در رابطه با اين افراد فيلم مستندي همزمان با فيلم فارنهايت 9.11 مايكل مور ساخته مي شود وبه همان جشنواره اي كه اين فيلم رفته بود فرستاده مي شود اما صاحبان قدرت براي سرپوش گذاشتن بر چهره خود آن را در دور اول از صحنه رقابت حذف مي كنند ،آري آنها اجازه مي دهند تا فردي مانند بوش كه دستاويزي بيش نيست مورد شديدترين نقد ها قرار گيردودر واقع فيلم مايكل مور تنها بوش رانقد كرده و نه نظام سياسي آمريكا و رهبران آن را ؛ اما هيچ گاه اجازه نمي دهند كه رهبران واقعي اين نظام مورد كوچكترين نقدي قرار گيرد . شايد اكثر مردم آمريكا اين رهبران رو نمي شناسند . دوستان عزيز با ايران خودمون قياس كنيد كدوم به مردم سالاري كه اونا شعارش رو مي دهند نزديكتره ؟؟

برنامه بسوي ظهور در چند هفته گذشته با حظور نادر طالب زاده به معرفي اون افراد سياست هاي آمريكا ،معرفي فيلم مذكور و ارتباط اين موضوعات با بحث مهدويت در تشيع پرداخته كه لينك سايت بسوي ظهور رو زدم تو وبلاگ (مركز مجازي مهدويت) توسايت مي تونين لينك روزنامه كريستين ساينس مانيتور ،فيلم و صوت برنامه هاي گذشته و موضوعات جالب ديگه رو ببينيد.

......................................................................

قرار بابچه ها شعرهاي مرحوم ابوالفضل سپهر و مرحوم محمد رضا آقاسي رو جمع آوري كنيم و هركدوم رو تو يه وبلاگ به نام خودشون بزنيم دوستاني كه فايل تايپ شده يا صوتي يا عكس از شعرها دارن براي ما به ايميل همين وبلاگ بفرستن هم توثوابش شريك شيد هم اگه ان شاء الله وبلاگ ها راه افتاد لينك شما رو مي زنيم تو اون وبلاگ.

علي يارتان حق نگهدارتان

عاشقانه

مهدي بردبار — Sun, 03 Jul 2005 19:08:00 GMT

سلام

گويند گلِ دل را با عشق سرشته اند پس سلامي سراسر عشق بر شما

انتخابات تموم شد با تلخي ها و شيريني هايش ، درس ها و نتيجه هايش ولي تو هيج انتخاباتي به به اندازه اين انتخابات از راي خودم کيف نکردم آخ عجب عشقي داشت وقتي راي رو تو صندوق مي انداختم نه از اين بابت که دکتر احمدي نژاد راي آورد ازاين بابت که هيچ کسي مثل اون اينطوري نيومد حرف دلم رو بزنه که واقعا از ته دل باهاش موافق باشم حتي اگه آخرم مي شد احساس پيروزي مي کردم چون به کار خودم معتقد بودم به هر حال همه باهم ودست در دست هم با دل هايي سرشار از عشق پيش به سوي فردايي بهتر

يا علي مدد

نسل فرهيخته در برابر نسل سوخته

مهدي بردبار — Thu, 02 Jun 2005 22:04:00 GMT

به نام خدا
باز هم سلام
از همه ي دوستاني كه سر زدن ولي مطلب جديدي نديدند صميمانه عذر مي خوام گرفتار دانشگاه بودم و هستم و وقتي براي سر خاراندن ندارم ولي اوضاع و احوال فعلي و پيغام هاي برخي دوستان ما رو واداشت كه يه چيز هايي بنويسيم انشاءالله كه مفيد باشه اگه بدرد بخور بود در اختيار بقيه دوستانتون هم قرار بدين .
يه روزايي بود كه ما بچه بوديم ،به مدرسه رفتيم، دبستان، راهنمايي، دبيرستان،همه ي ما اون سال ها رو به خوبي به ياد مي آريم 8سال جنگ تحميلي در دل زندگي ما جا داشته ،در دوران كودكي ما،همچنين شلوغي ها و نا آرامي هاي ابتداي پيروزي انقلاب و بعد از جنگ هم كه قرار شد كشور ساخته بشه . كودكاني در مثل ما در اون دوران نقش و جايگاه چنداني نداشتند ما ها نسل سومي بوديم . پدر ،مادر ،خاله،عمو ....وزير،رييس جمهور بايد كار مي كردند . اين كشور ،اين انقلاب و اين نظامي كه خود مردم خواسته بدنش به هر قيمتي بايد باقي مي موند . محروميت ها كام همه رو تلخ مي كرد الي الخصوص مابچه هارو ،همه و بهتر از همه پدر مادرها اين رو خوب مي دونستند ولي در دنيايي كه همه مي خواستند ما نباشيم يك ملت اراده ماندن كرده بود و اين كار زحمت هايي رو هم داشت . وما بچه ها نقشي نداشتيم ،همراه ديگران بايد مي رفتيم يا به قول بعضي مي سوختيم ،بله بعضي به ما نسل سوخته مي گفتند به قول آنها ما در آتش جنگ مابين اراده ملت و خواسته دشمنانمان سوخته بوديم .
جنگ تمام شد دوران سازندگي به پايان رسيد يا شايد حركتش كند شد و ما جوان شده بوديم ، آري نسلي كه به قول بعضي سوخته بود، جوانه زده و روييده بودبا تمام مشكلات پيش رويش ساخته و اينك در آستانه باروري بود اين بار براي باروري بايد بيش از گذشته به ما بها مي دادند ،بزرگترها هم اين را مي دانستند شعار بزرگترها شد جوانان ،ماشديم سر تيتر هر محفل و گفتگو و همايش و مقاله اي ،عده اي به نام ما و به جاي ما آمدند تا به ما براي زندگي نقشي بدهند اما تنها نقشي كه به ما محول شد نقش نردبان بود ،آري برخي ما را نردبان كردند تا به منافع خود برسند البته برخي ، ولي همان ها بودند كه بازهم ما را از رشد وشكوفايي بازداشتند ،متوقفمان كردند و مهجور و مترودمان نمودند ،بارديگر فرصت باروري را از دست داديم اما اين بار شايد نه بخاطر خواست دشمنان كه به خاطر خودخواهي ديگران . اين بار هم سوختيم و پسوند ناميمون نسل سوخته را يدك كشيديم ،بگذريم ...
حال پس از سال ها فرصت باروري يافته ايم ،دوباره فرصت يافته ايم تا براي فرداي خود طرحي بزنيم ،نقشي به زيبايي اراده پدرانمان در برابر دشمنان ،به عظمت پايداري بزرگترهايمان در برابر طوفان مشكلات . ما فرصت يافته ايم تا آن اراده اي را كه در طي سال ها در ناملايمات زندگي صيقل داده ايم در برابر مشكلات به كرسي بنشانيم . آري ما بايد براي فردايمان و امروزمان نقش خود را به بهترين نحو اجرا نماييم . بي شك نقش ما تعيين و ترسيم آينده است و اكنون كه پس از سال ها فرصت ارائه نقش يافته ايم در اجراي آن كوتاهي نمي كنيم و ان را به بهترين شكل اجرا خواهيم كرد . اين بار اگرچه كه كاخ سفيد نشينان مارا به سخره گرفته و مي گويند راي ندهيد ،اگرچه كه غربيان به بهانه هاي واهي قصد محروم كردن ما از حقووق مسلممان را دارند و اگر چه كه براي رسيدن به افق روشن در بيست سال اينده عقل حكم مي كند كه با شور و شعور در انتخابات شركت كنيم . اما اما ما نسل سومي ها تنها به خاطر اينكه به دشمنانمان و ديگران ثابت كنيم ما نيز همچون پدرانمان اراده اي پولادين داريم و مي توانيم كشور و انقلاب را به بهترين وجه حفظ كنيم در انتخابات شركت مي كنيم تا بر خلاف گفته بعضي نه نسل سوخته كه نسلي فرهيخته باشيم .بهنظر شما يک رييس جمهورخوبکيه ؟من که فکر مي کنم کسي که مهمترين سياستش مردم داري و خدمت به مردم باشه و اون رو در عمل ثابت کرده باشه.

وعده گاه ما 27 خرداد پاي صندوق هاي راي براي ترسيم فردا

اگه از لحاظ ادبي مشكل داشت ببخشيد ما رو كه مي شناسيد ديگه
فعلا علي يارتان حق نگه دارتان

حرفي درد آور

مهدي بردبار — Sat, 23 Apr 2005 18:58:00 GMT

به نام خدا

سلام به همه دوستان

توجه توجه لطفا قبل از خواندن مطالب هيچ گونه پيامي براي بنده ننويسيد

راستش چند بار خواستم يه چيز جديد بنويسم ديدم فکر و وقت شما ارزشمند تر از اينه که با هر مطلب صفحه پر کني بيام و اشغالش کنم انشاء ا... به زودي يه مطلب بدرد بخوره مفيد مي زنم

آخه بعضي از اين وبلاگ ها رو وقتي مي ري مي بيني غير يه مشت مطلب تکراري وقت گير چيزي توش نيست بعضي هم که مثل گوينده خبر فقط مناسبت ها رو تبريک وتسليت ميگن بعد هم وقتي ميان تو وبلاگت پيغام ميذارن سلام وبلاگ خوبي داري به من هم سر بزن

حالا که ميري مي بيني يارو اصلا گروه خونيش به تو نميخوره معلوم ميشه اصلا مطالب تو رو نخونده مطالب خودش هم ارزش نگاه کردن نداره فقط عشق مي کنه که براش پيغام بذارن به به و چه چه بگن و هي آمار وبلاگش بره بالا يکي نيست بگه بابا تو که مطالبت بدرد هيشکي نميخوره آخه مي خواي چيکار آمارت بالا بره يه نيگا به آما من بنداز واقعا کيف نمي کني اوج فروتني و خاکساري از همين حرف ها ؟؟؟؟؟؟!!!!!! اينم براي خنده

راستي برين به اين آدرس پيغام هاش رو بخونيد واقعا جالبه يا شايدم خنده دار به وقتش جوابشو ميگيره http://israeel.parsiblog.com/

به وبلاگ مدير سايت هم يه سري بزنيد حرف هاي جالبي زده

فعلا علي يارتان حق نگهدارتان

ايستاده در برابر طوفان

مهدي بردبار — Sat, 26 Mar 2005 16:39:00 GMT

به تو خيانت مي كنند ، تو مكن. تو را تكذيب مي كنند ، آرام باش. تو را مي ستايند، فريب مخور . تو را نكوهش مي كنند ، شكوه مكن. مردم شهر از تو بد مي گويند، اندوهگين مشو. همه ي مردم تو را نيك مي خوانند ، مسرور مباش. آنگاه تو از ما خواهي بود .

(حضرت امام باقر (ع) )

بهتر اين بود كه اين يادداشت ، هم اينك به پايان مي رسيد چه بر اين چند سطر نوراني ، هيچ نمي توان افزود . اگر ما قادر باشيم نيروهايي با چنين خصوصياتي (كه در فرمايش حضرت محمد بن علي (ع) آمده است)، تدارك ببينيم، و اگر داريم ، آن را تكثير كنيم، اين عظيم ترين اتفاقي خواهد بود كه در تاريخ ((كادرسازي)) به وقوع پيوسته است مرداني از جنس پولاد كه در عين حال، سرآمد((جمال شناسان )) عالم باشند. آرام ودر عين حال نا آرام باشند. گرم باشند و همان دم، سرد باشند. ((انعطاف)) و ((صلابت)) را در يك سينه جاي دهند و آب و آتش را عقد يكديگر درآورند.

برادر و خواهر بسيجي!

در كوره راه هاي پس از جنگ، از خدا بخواهيدكه بسيجي بمانيد ودر اتفاقات سياسي و معيشتي و اجتماعي ، وقتي به شما خيانت مي كنند ، مقابله به مثل نكنيد. اگر شما را تكذيب مي كنند و راه و رسم شما را ((دروغ)) مي خوانند، دل آرام باشيد و ترديد نكنيد . اگر تملق تان مي گويند (و معمولا طمعي دارند!) بازي نخوريد و كوتاه نياييد و به روي ناپاكان و آزمندان ، لبخند نزنيد، و اگر بد شما را مي گويند، دچار ياس و غم نشويد و احساس تنهايي و بي چيزي نكنيد .در عالم سياست و فرهنگ ، با موجودات خنثي و تفكرات ((دوجنسي)) بسياري بر مي خوريد كه ممكن است تا ابد هم نتوانيد ايشان را بشناسيد . اما اگر بتوان مراقب درستكاري خويش بود و پاي در ركاب ((اصول))ماند، چه باك كه ديگران كيستند و كه خواهند بود ! هر چند سال كه از جنگ مي گذرد، طبيعي است كه حفظ ((تفكر بسيجي ))، مساله تر خواهد شد و خطرات و آفات ، بيش از پيش، دندان خود را نشان مي دهندكم نيستند و نخواهند بود (و هيچ وقت هم كم نبوده اند ) كساني كه به تعبير فاطمه صديقه (ع)، ارزش ها را پس از مدتي از دست مي دهند و هرچه از زيبايي ها كه به مرور جذب كرده بودند، كنار مي گذارند . و به راستي با فشار در و ديوار ((طبيعت))و ملزومات زندگي ، پس نياوردن و تاب آوردن ، هنري بس بزرگ انساني است. هنري بزرگ است كه آدمي از ((پاك ماندن)) نترسد و در مسير پاكيزگي نيز ، ار ((اقليت بودن)) بودن در برخي محيط ها ، وحشت نكند.وقتي كساني از سر بي دردي شما را هو مي كنند وبه دليل پايبندي و التزام عملي به حرف هايي كه مي زنيد، ((ساده لوح )) مي خوانند، در دل بر آنان بگرييد و با چهره بديشان بخنديد و سلام بگوييد و بگذريد.احتملات در زندگي و در مبارزه ، هيچ وقت به صفر نمي رسند و شما همواره با آن نيروي بزرگ كه ((بسيجي ماندن ))اش مي نامند، نيازمند خواهيد بود.به امام باقر (ع) بنگريد . به روشنايي ايشان بنگريد و راهي را كه تا بدينجا آمده ايد به همان سو كه تا حال آمده ايد ادامه دهيد كه بر طريق ولايت بوده ايد و صراط مستقيم همان است كه پيموده ايد.

استاد رحيم پور ازغدي

...................................................................................................................................

خداوندا با حضورش پريشاني را از مردم برطرف نما و ظهورش را نزديك گردان چرا كه دشمنان انرا دور مي دانند و ما آنرا نزديك مي بينيم دعاي عهد مفاتيح الجنان - ص 540

اللهم عجل لوليك الفرج

تو اي تجلي عصمت ظهور خواهي كرد

به جام لاله, شرابا طهورا خواهي كرد

تو قلب سوته دلان را به هم كني نزديك

به يك اشاره كه از راه دور خواهي كرد

دلم شكيب ندارد ولي يقين دارم,

تو سنگ را به نگاهي صبور خواهي كرد

صفاي خيمه سبزت كجا,بهشت كجا,

بهشت را توسراي سرور خواهي كرد

نشست منتظر رجعت ستاره صبح

قسم به كعبه كه روزي ظهور خواهي كرد

خواندني

مهدي بردبار — Wed, 23 Mar 2005 19:38:00 GMT

سلام

سال نو مبارك

هر چند كه اين سال ها هيچ عيدي براي ما عيد نمي شه از 1400 سال پيش كه خون حجت خدا رو روي زمين ريختند اين بغض تو گلوي همه ي ما گير كرده و تا فردايي (يا شايد هم همين امروز ) كه آقا بياد و انتقام جدش رو بگيره اين بغض وا نميشه فقط اون روزه كه واقعا ميشه بهش گفت عيد و بخاطرش از ته دل به همديگه تبريك گفت . به فطرتت گوش كن درست نمي گم ؟؟

البته اينم بگم حضرت علي (ع) مي فرمايند:{ هر روزي كه در اون معصيت خدا نشه اون روز عيده } بله ديگه ببين چقدر قشنگ ، هر روزي كه ما معصيت نكنيم اهلبيت (ع) از ما راضي هستند و شادند و هر روزي كه اهلبيت شاد باشند همون روز عيد ماست .

يه سه چهار روزي با بچه هاي دانشگاه رفته بوديم مناطق جنگي جنوب كشور جاتون خالي تمام شام هامون رو ساعت 11 به بعد خورديم يه ناهارمون رو هم ساعت 4 بعد از ظهر خورديم ، روزي 7-8 ساعت رو صندلي اتوبوس يه جا مي نشستيم يه شب هم تو شهر شوش تا صبح يخ كرديم بعضي وقتا هم به خاطر بعضي مسائل از شدت عصبانيت آمپر مي چسبونديم ، بعضي بچه هاي زحمت كش كاروان هم بيشتر از شبي يك ساعت نخوابيدند ، اما وقتي كه برگشتيم تو برگ نظر سنجي كه بچه ها پر كرده بودند صد درصد بچه ها تاثيرات روحي ومعنوي اردو را عالي و خوب زده بودند، اغلب بچه ها موقع برگشتن با حسرت از اونجا جدا شدن.واقعيت اين بود كه حتي زجرها و زحمت هاي اردو هم صفا داشت ، جاده ها و بيابون هاي خالي هم با صفا بودن البته برا ي اون منطقه طبيعي بود آخه شهدا از اونجا رفتن معراج من فكر نكنم شهدا هم با صفا تر از اونجا جاي ديگه اي سراغ داشته باشن ، فكر نكنم شهدا تا رور قيامت هم اون زمين و خاك ها و خاكريزها رو رها كنن .

تمام منطقه با صفا بود اما حداقل من فكر مي كنم فكه محل شهادت شهيد آويني و 130 شهيد ديگه از همه جا با حال تر بود، يه بيابون پر از رمل يه معبر باريك كه اطرافش هم سيم خاردار بود ، همه بلا استثنا كفش هاشون رو در مي آوردن اصلا كسي اين اراده رو در خودش نمي ديد كه تو اون خاك مقدس كفش بپوشه درِ خونه ي شهدا پا برهنه مي رفتن ، شهدا دل هاي همه رو گرفته بودن و با خودشون مي بردن ، وارد كه ميشدي صداي غوغايي رو با دلت ميشنيدي ، شن ها و رمل ها روضه مي خوندن شهدا هم بر سينه مي زدن، وما حيران و سرگردان مانده بوديم كه اينجا كجاست؟ اينجا كجاست؟ بعضي ها هم با دست هاشون شن ها رو جابه جا مي كردن تا شايد از اين حيراني در بيان، هيبت شهدا سرهاي همه رو به پايين انداخته بود ، پاكي و صفاي شهدا دل همه رو شستشو داده بود آثارش روي چشما و گونه هاي همه پيدا بود ، شن ها و رمل ها به امر شهدا پاي همه رو در خودشون گرفته بودن كسي توان جداشدن از اون زمين رو نداشت هركي به شهدا نزديكتر بود شن ها او رو محكمتر در خودشون مي گرفتن معلوم شد چرا شهيد آويني اومد فكه ولي نتونست از اونجا برگرده شهدا نذاشتن برگرده اون مال شهدا بود مال ما نبود .

اي كاش اون شن ها ما رو هم در خودشون مي گرفتن و نمي ذاشتن بر گرديم اي كاش … اي كاش

بعد از رفتن از اونجا چيزي برامون نموند جز حسرت و يه جاده ي خوني كه شهدا انتهاي اون جاده سال هاست در انتظارند.

اينم يه لينك جالب تا چند وقت ديگه كاملا راه مي افته

http://www.emtedad.ir

فعلا علي يارتان حق نگهدارتان

درد دل

مهدي بردبار — Sat, 12 Mar 2005 14:52:00 GMT

و آياميتوانيد اين مسئله را حل كنيد؟

چه كسي مي داند جنگ چيست؟ چه كسي مي داند فورد يك خمپاره قلب چند نفر را مي درد؟ چه كسي ميداند جنگ يعني سوختن ، يعني ويران شدن ،يعني ستم ، يعني آتش ، يعني خونين شدن خرمشهر ، يعني سرخ شدن جامه اي و سياه شدن جامه اي ، يعني گزريز به هر جا ، به هر جا كه اين جا نباشدؤ يعني اضطراب كه كودكم كجاست ؟ جوانم چه مي كند ، دخترم چه شد ؟ به راستي ما كجاي اين سؤال و جوابها قرار گرفته ايم، كدام دختر دانشجويي كه حتي حوصله ندارد عكسهاي جنگ را ببيند و اخبار آنرا بشنود . از قصه دختران معصوم سوسنگرد باخبر است؟ آن گلهاي ناز ، آن اسوه هاي عفاف ، كه هر كدام در پس رنجهاي بي كران صحرا نشيني و بيابان گردي آرزو هاي سالها بعد را در دل مي پرورانند. آن خواهران بي دفاع آن مظاهر شرم و حيا را چه كسي ياد مي كند كه بيش رمان دامنشان را آلوده كردند و زنده زنده به رسم اجدادشان به گور سپردند ؟ كدام پسر دانشجويي مي داند هويزه كجاست ؟ چه كسي در هويزه جنگيده ؟ كشته شده ودر آنجا دفن شده ؟ چه كسي است كه معني اين جمله را درك كند ؟ نبرد تن و تانك ، اصلا چه كسي مي داند تانك چيست ؟ چگو نه سر 120 دانشجوي مبارز و مظلوم زير شني هاي تانك له مي شود ؟ آيا مي توانيد اين مسئله را حل كنيد ؟گلولهاي از لوله دوشيكا با سرعت اوليه خود از فاصله 100متري شليك مي شود و در مبدا به حلقومي اصابت نموده و آنرا سوراخ كرده و

گذر مي كند . معلوم كنيد سر كجا افتاده ؟

كدام زن صيحه مي كشد ؟ كدام پيراهن سياه مي شود؟ كدام خواهر بي برادر مي شود ؟ آسمان كدام شهر سرخ مي شود ؟ كدام گريبان پاره مي شود؟ كدام چهره چنگ مي خورد ؟ كدام كودك در خلوت اشك مي ريزد؟ توانستيد ؟ ....

اگر نمي توانيد اين مسئله را با كمي دقت بيشتر حل كنيد .

هوا پيمايي با يك و نيم برابر سرعت صوت از ارتفاع 10 متري سطح زمين ماشين لندكروزي را كه با سرعت در جاده مهران –دهلران حركت ميكند مورد اصابت موشك قرار مي دهد اگر از مقاومت هوا صرفه نظر شود معلوم كنيد كدام تن مي سوزد ؟ كدام سر مي پرد ؟ چگونه بايد اجساد را از درون اين آ هن پاره له شده بيرون كشيد ؟ چگونه بايد انها را غسل داد؟ چگونه بخنديم و نگاه آن عزيزان را فراموش كنيم ؟چگونه ميتوانيم درشهرمان بمانيم و فقط درس بخوانيم ؟چگونه ميتوانيم درها را به روي خود ببنديم و چون موش در انبار كلمات كهنه كتاب لا نه بگيريم ؟

كدام مسئله را حل مي كني ؟ براي كدام امتحان درس مي خواني ؟ به چه اميد درس مي خواني ؟ به چه اميد نفس مي كشي ؟ كيف و كلا ستورت را از چه پر مي كني ؟ از خيال ؟ از كتاب؟ ازلقب شامخ دكتر ؟ يا از آدمسي كه هر روز مادرت در كيفت مي گذارد ؟ كدام اظطراب جانت را مي خورد ؟ دير رسيدن به اتوبوس ؟ دير رسيدن سر كلاس ؟ نمره-گرفتن ؟

دلت را به چه چيز بسته اي ؟ به مدرك ؟ به ماشين ؟به قبول شدن در دوره فوق دكترا ؟آي پسرك دانشجو! به تو چه ربطي دارد كه خانواده اي در همسايگي تو داغدار شده است . جواني به خاك افتاده .

آي دخترك دانشجو !به تو چه ربطي دارد كه دختران سوسنگرد را به اشك نشاندند ، وآنان را زنده به گور كردند . يا در كردستان حلقوم كسي را بريدند تا كدهاي بسيم را بيابند . به تو چه مربوط است كه موشكي دزفول فرود بيايد و به فاصله زماني انتشار نور محله اي نا بود شود . به تو چه مربوط است كه كودكاني در خرمشهر ازتشنگي بمردند؟ هيچ مي دانستي؟ حتما نه! هيچ آيا آنجا كه كاروان ودجله و فرات به هم گره مي خورند به دنبال ، آب گشته اي تا اندكي زبان خوشكيده ي كودكي را تر كني وآنگاه كه قطره اي نم يافتي با اميد هاي فراوان به بالين آن كودك رفتي تا سيرابش كني اما ديدي كه كودك ديگر آب نمي خورد ! اما تواگر قاسم نيستي ! اگر علي اكبر نيستي ! اگر جعفر و عون و عبد الله نيستي لااقل حرمله نباش !كه خدا هديه حسين را پذيرفت خون علي اصغر را به زمين پس نداد من نمي دانم كه فرداي قيامت اين خون با حرمله چه خواهد كرد ؟ !......

دست نوشته اي از شهيد احمد رضا احمدي رتبه اول كنكور پزشكي سال 1364 ساعتي قبل از شهادت